Zadaniem powłoki jest ochrona żył i ich izolacji przed wpływem czynników zewnętrznych, które mogą wystąpić w miejscu zainstalowania kabla. Są nimi: narażenia mechaniczne występujące podczas układania kabla i/lub w czasie jego eksploatacji, wilgoć, oleje i rozpuszczalniki, ozon, promieniowanie słoneczne, podwyższona lub obniżona temperatura. Innym zagrożeniem mogą być gryzonie (np. szczury lub termity). W klimacie tropikalnym, zagrożeniem mogą być grzyby. Powłoka powinna być zatem szczelna i odporna na działanie każdego z czynników, jakie mogą wystąpić podczas instalowania kabla i podczas eksploatacji, wzdłuż trasy ułożenia kabla. Aby spełnić to zadanie, materiał powłoki musi być odpowiednio dobrany.

Jeśli kabel jest przeznaczony do układania bezpośrednio w ziemi, wówczas stosuje się dodatkowe uszczelnienia, w znacznym stopniu utrudniające przedostawanie się wilgoci do wnętrza i uniemożliwiające przemieszczanie się jej wzdłuż kabla.

Poniżej omówiono podstawowe własności tworzyw i ich odmian stosowanych w Technokablu jako materiały powłokowe. Charakterystyczne własności materiałów powłokowych zestawiono przy omawianiu materiałów izolacyjnych.

Polwinity (PVC) to grupa tworzyw na bazie plastyfikowanego polichlorku winylu. Zaletą polwinitu jest stosunkowo duża odporność na działanie ognia i nie rozprzestrzenianie płomienia. Jego istotną wadą jest wydzielanie dużej ilości dymu i agresywnego chlorowodoru. Polwinity są mieszaninami wielu składników, a przez odpowiedni ich dobór i skład można uzyskać różne własności tych tworzyw. Polwinity mogą mieć podwyższoną odporność na działanie olejów, ozonu, promieniowania słonecznego i większości rozpuszczalników. Pewne odmiany charakteryzują się niskim wydzielaniem dymów i gazów w czasie palenia. Polwinity, których plastyfikatory nie migrują w kierunku powierzchni powłoki podczas eksploatacji kabla, mogą być stosowane bezpośrednio na izolację wykonaną z polietylenu. Modyfikacje mogą dotyczyć również własności mechanicznych, twardości i elastyczności, umożliwiając zastosowanie polwinitu dla niskich albo podwyższonych temperatur, choć opracowano również receptury dla rozszerzonego zakresu temperatur (-55°C do 105°C).

Polietylen (PE) charakteryzuje się dobrymi własnościami mechanicznymi i odpornością na wiekszość substancji chemicznych, jakie mogą się znaleźć w otoczeniu kabla podczas eksploatacji. Ale polietylen należy do materiałów łatwopalnych i rozprzestrzeniających ogień. Twardość i elastyczność polietylenu zależy od jego ciężaru cząsteczkowego i gęstości. Polietylen o małej gęstości (LDPE) jest najbardziej elastyczny i miękki, natomiast polietylen o dużej gęstości i dużej masie cząsteczkowej (HDPE) jest materiałem twardszym. Dodatek antyutleniaczy, sadzy lub pigmentów uodparnia polietylen na wpływ warunków atmosferycznych (ultrafiolet).

Polipropylen (PP) ma własności zbliżone do polietylenu, ale jest od niego sztywniejszy i twardszy. Jest odporny na podwyższone temperatury i na ścieranie.

Poliuretan (PU) charakteryzuje się dużą odpornością na działanie ozonu i olejów. Jest odporny na ścieranie. Ma doskonałą „pamięć” kształtu i dzięki temu jest znakomitym materiałem na powłoki przewodów spiralnych.

Poliamid (PA) jest odporny na działanie większości związków chemicznych i na ścieranie, ale nasiąka wodą i nie jest odporny na działanie płomieni. Natomiast zachowuje swoje dobre własności mechaniczne w szerokim zakresie temperatur.

Elastomery termoplastyczne (TPE), takie same jak omawiane wcześniej wraz z grupą tworzyw izolacyjnych. Mają własności podobne do gumy. Ich zasadniczą cechą jest odporność chemiczna i zachowanie dobrych własności mechanicznych w szerokim zakresie temperatur, od -40°C, a nawet niżej, do 120°C i wyżej.

Tworzywa bezhalogenowe, nie rozprzestrzeniające płomienia (FRHF - ang. Flame Retardant Halogen Free), nie zawierają związków z pierwiastkami z grupy chlorowców i podczas palenia nie wydzielają agresywnych dymów. Zawierają natomiast substancje, które podczas palenia wydzielają wodę, utrudniając przez to palenie się i rozprzestrzenianie płomienia. Ich własności mechaniczne i elektryczne podobne są do polwinitów.