Przy doborze kabli brane są pod uwagę ich parametry transmisyjne, które powinny być dopasowane do własności urządzeń, jakie kable mają połączyć. Jeśli przewidziane jest zasilanie urządzeń, ważna staje się obciążalność prądowa kabli.

Nie mniej ważnym kryterium doboru kabli są spodziewane warunki eksploatacyjne, czyli narażenia zewnętrzne jakim będzie, lub może być, poddany zainstalowany kabel podczas wieloletniej eksploatacji. Właściwe oszacowanie tych narażeń decyduje o trwałości kabla. Narażenia, o których mowa, wynikają z miejsca zainstalowania kabla. Poniżej omówimy ważniejsze z nich.

·       Pomieszczenia suche, w których wilgoć nie występuje, np. pokoje biurowe, mieszkalne (poza wyjątkowymi przypadkami, takimi jak malowanie, czy pranie wykładzin). W takich pomieszczeniach zaleca się stosować kable o zwykłej konstrukcji, tzw. kable ogólnego przeznaczenia.

·       Pomieszczenia wilgotne, np. chronione przed deszczem wiaty, pomieszczenia gospodarcze, piwnice, nie ogrzewane magazyny. Powłoka kabla powinna być wówczas wykonana z materiału odpornego na wnikanie wilgoci, np. z polietylenu, ewentualnie z barierą przeciwwilgociową.

·       Pomieszczenia mokre, to głównie instalacje podziemne, gdzie możliwy jest kontakt z ziemią, również instalacje napowietrzne nie chronione przed deszczem, instalacje narażone na bezpośredni kontakt z wodą, np. pralnie, łaźnie, myjnie itp. Kabel powinien mieć wtedy powłokę odporną na działanie wilgoci i wpływy atmosferyczne oraz dodatkowe bariery przeciwwilgociowe: poprzeczną, ewentualnie również wzdłużną.

·       Pomieszczenia gorące, w których temperatura przekracza 35°C, np. stalownie, odlewnie, koksownie, huty szkła, suszarnie. Izolacja i powłoka kabla powinna być wykonana z materiału odpornego na działanie podwyższonej temperatury, np. polwinitu ciepłoodpornego.

·       Pomieszczenia zimne, w których temperatura spada poniżej -10°C, np. chłodnie, urządzenia wojskowe, stacje meteorologiczne. Izolacja i powłoka kabla powinna być wykonana z materiału mrozoodpornego, a przy niższych temperaturach, zwykle z elastomeru termoplastycznego.

·       Pomieszczenia zagrożone pożarem, to głównie magazyny materiałów łatwopalnych. Kable powinny mieć izolację i powłokę wykonaną z materiałów trudnopalnych, nie rozprzestrzeniających płomienia i o małej wartości opałowej, np. polwinitu.

·       Pomieszczenia zagrożone wybuchem, gdzie mogą się gromadzić gazy i opary paliw oraz pyły materiałów palnych, które z powietrzem mogą utworzyć mieszaninę wybuchową. Instalowane kable muszą mieć odpowiednią konstrukcję, umożliwiającą odprowadzanie gromadzących się ładunków elektrostatycznych i uszczelnienie kabli w ścianach urządzeń, do których mają być doprowadzone.

·       Pomieszczenia z chemikaliami, gdzie gromadzone są m.in. substancje agresywne chemicznie (sole, ługi, kwasy), które rozlane, rozsypane lub rozpylone mogą się znaleźć w kontakcie z kablami. Powłoka kabla musi być wówczas wykonana z materiału odpornego na występujące chemikalia.

·       Pomieszczenia z paliwami i olejami, np. rafinerie, stacje benzynowe, warsztaty samochodowe, również same samochody i pojazdy spalinowe, gdzie znajdują się oleje, benzyny, także rozpuszczalniki. Powłoka powinna być wykonana z tworzywa odpornego na działanie olejów i rozpuszczalników, np. polwinitu olejoodpornrgo.

Wszelkiego rodzaju naprężenia mechaniczne, jakie mogą wystąpić w czasie instalowania lub podczas eksploatacji kabli, stanowią oddzielną grupę narażeń, niezależnych od dotąd omówionych. Poniżej wymienimy ważniejsze z nich.

·       Naprężenia rozciągające, które mogą występować w czasie układania kabla, np. wciągania kabli do kanalizacji, lub podczas eksploatacji kabla, np. zawieszonego pionowo w szybie, albo poziomo między podporami. Zabezpieczeniem przed uszkodzeniem (a nawet zerwaniem) kabla jest pancerz z drutów stalowych lub linka nośna zespolona z powłoką kabla.

·       Ścieranie powierzchni może wystąpić już przy układaniu kabli w kanalizacji lub w wykopach, ale przede wszystkim ma miejsce w czasie eksploatacji, gdy kabel zasila odbiorniki przenośne i jest rozwijany i zwijany (np. mikrofony, gitary, polowe urządzenia pomiarowe). Powłoka kabla powinna być wykonana z materiału odpornego na ścieranie, np. poliuretanu.

·       Przeginanie dotyczy kabli zasilających odbiorniki ruchome i podlegających częstemu przeginaniu, rozwijaniu i zwijaniu (np. słuchawki telefoniczne, mikrofony, golarki, miksery). Żyły kabli powinny być bardzo giętkie, wykonane z dużej liczby drutów o niewielkiej średnicy.

Kolejnym kryterium doboru kabli jest wpływ kabli na otoczenie, który występuje praktycznie tylko w dwóch przypadkach:

·       Pomieszczenia, w których przebywają ludzie. Powszechnie uważa się, że same kable nie mają żadnego niekorzystnego wpływu na otoczenie i na ludzi w nich przebywających. Tak jest w rzeczywistości, ale od kilku lat dodaje się warunek, że tworzywa sztuczne wchodzące w skład instalowanych tam kabli nie powinny zawierać ołowiu. Producenci tworzyw sztucznych opracowali nowe receptury, z których wyeliminowali związki metali ciężkich (w tym ołowiu). Nasi klienci coraz częściej domagają się zastosowanie tworzyw bezołowiowych w produkowanych kablach.

·       Pomieszczenia ze sprzętem czułym na zakłócenia, to głównie laboratoria (np. medyczne) ze sprzętem czułym na zakłócenia pochodzące od pól elektromagnetycznych. W tym przypadku nie same kable wpływają na otoczenie, a emitowane przez nie zakłócenia. W pomieszczeniach tych należy instalować kable, których konstrukcja ograniczać emisję pól elektromagnetycznych poza kabel.

O ile w normalnych warunkach eksploatacji kable oddziałują na otoczenie w niewielkim stopniu, to w czasie pożaru, wydzielające się gazy mogą zagrażać zdrowiu i życiu ludzi przebywających w pomieszczeniach, w których zainstalowano kable, często również w pomieszczeniach sąsiednich. Palące się kable mogą grozić zniszczeniem urządzeń znajdujących się w tych pomieszczeniach. Pomieszczeniami, w których należy wziąć pod uwagę wpływ palących się kabli są:

·       Pomieszczenia gromadzące ludzi, np. teatry, kina, sale widowiskowe, dworce, hotele, centra handlowe, banki, szpitale, również środki masowej komunikacji (metro, pociągi, tramwaje, autobusy, samoloty), w których pożar kabli może spowodować rozprzestrzenianie się płomieni i wydzielanie się gęstego dymu, utrudniającego ewakuacje ludzi i prowadzenie akcji ratunkowej, lub trujących gazów (np. chlorowodoru). Izolacja i powłoka kabla musi być wykonana z tworzywa nie rozprzestrzeniającego płomienia, o niskim wydzielaniu dymu i bezhalogenowego (nie zawierającego związków chloru i fluoru).

·       Pomieszczenia z drogim sprzętem, głównie komputerowym, np. w bankach, biurach, centralach telefonicznych, w których palące się kable mogą rozprzestrzeniać pożar, a wydzielający się dym utrudnia akcję gaszenia pożaru, natomiast agresywne gazy (chlorowodór) powodują korozję i trwałe uszkodzenia sprzętu. Izolacja i powłoka kabla musi być wykonana z tworzywa nie rozprzestrzeniającego płomienia, o niskim wydzielaniu dymu i bezhalogenowego.

·       Pomieszczenia zagrożone pożarem, w których zasilanie urządzeń i sygnalizacja podczas pożaru są konieczne do prowadzenia akcji gaśniczej i ratunkowej. Niektóre z zastosowanych w nich kabli muszą być odporne na działanie ognia i funkcjonować w warunkach pożaru co najmniej przez określony czas (tzw. kable bezpieczeństwa). Izolacja takich kabli wykonana jest z materiałów mineralnych i kompozytów polimerowych.

Łatwo zauważyć, że nie zawsze występować będzie tylko jedno z wymienionych wyżej zagrożeń lub jeden z wpływów na otoczenie. Na przykład pomieszczenia rolnicze zaliczane są jednocześnie do mokrych, gorących i zagrożonych pożarem, ale mogą być również zagrożone działaniem chemikalii (nawozów sztucznych). Znajomość narażeń zewnętrznych jakim może być poddany kabel w czasie eksploatacji i świadomość negatywnego wpływu kabli na otoczenie w czasie pożaru umożliwia wybór właściwego kabla.